Lurdeia, xarmadun landa etxea
Zapaltzen ari zareten lur honek modu abegikorrean mantentzen zaituzte.
Etxe honek begikotasunez egiten dizue diosala.
Bertako biztanleek egonaldi lasaia eta atsegina opa dizuete.
Gure arbasoek, mendez mende, Euskadin mantendu duten tradizioari jarraitu dion etxe erosoa naiz. Itsasoa eta ilargia dira horren lekuko. Eguzkia ez denean ateratzen eta indar gutxi duenean, nire barneko suak berotuko zaituzte.
Eta zorte apur batekin, euriak bedeinkatuko zaituzte.
Hauexek gara gu:
Agapi.
Etxekojauna Manolo zena zen.
Gure adinari eta esperientziari esker, etxe honetako buru gara memoriaren eta tradizioaren kate-maila gisa.
Seme-alaben eta lagunen taldea osatzen dugu honakook: Iosu, Rober, Alberto, Iñaki eta Tomas.
Eta zuen esanetara gaude.
Etxe honetan guztiokin bizi den komunitatea ere aurkeztu nahi dizuegu: Zuri, txakurra; Maite, txakur txikia; Aitor, txerritxoa; Baztan, katua; oiloak...
Etxea
Lurdeia, zuen aterpetxe eta babesleku bihurtuko den etxea.
Trikuharriak, denboraren atari gisa, iraganerako eta betikotasunerako bidea irekiko digu.
Lakua, euria gurekin geratzen da, eta paisaia eta zerua bikoizten dituen ur-ispilu bihurtzen da.
Berotegiak, baratzeko zati horiei mikroklima babeslea eskaintzen dietenak.
Oilategiak, komunitate biziaren eta maitagarriaren gunea.